مقدمه: وجود جابه جایی دندان به عنوان یک ناهنجاری در موقعیت دندان در دو دندان مجاور در نظر گرفته می شود. بیشترین مکانی که جابه جایی رخ می دهد بین دندان کانین و پرمولر اول فک بالا می باشد. جابه جایی دندان ممکن است همراه با سایر آنومالی های دندانی مانند هیپودنشیا، بیش از حد ماندن دندان شیری و دندان های اضافی اتفاق بیفتد. دندان های اضافی می توانند در هر ناحیه ای از قوس دندانی ایجاد شوند. با این وجود، همراهی دندان اضافی با جابه جایی در ناحیه کانین یک شرایط نادر است. هدف از این گزارش، معرفی یک بیمار دارای دندان های کانین اضافه همراه با جا به جایی می باشد. پسر 14 ساله فاقد هرگونه مشکل اسکلتال، سیستمیک، متابولیک و ذهنی، به بخش ارتودنسی دانشکده دندانپزشکی یزد ارجاع شد. در بررسی کلینیکی جابه جایی کانین بالا در ناحیه قدامی فک بالا که منجر به بی نظمی و بیرون زدن باکالی دندان کانین اصلی فک بالا شده است. این دندان کانین اضافه همراه با جابه جایی بر اساس معاینات معمول رادیولوژیک کشف شد. نتیجه گیری: وجود دندان اضافه همراه با جا به جایی معمولا باعث ایجاد مشکلات اکلوژن و فانکشنال در بیماران می شود. در این موارد می بایست جهت برنامه ریزی طرح درمان مناسب جراحی، ارتودنتیک، ترمیمی از بیماران معاینه کامل کلینیکی و رادیوگرافیک همراه با تاریخچه دقیق، به عمل آید. تشخیص زودهنگام برای جلوگیری از این مشکلات ضروری است.